სად ვისწავლო ინგლისური ვეკითხებოდი ყველას დაახლოებით 2 წლის წინ და ვცდილობდი სასარგებლო პასუხიც მომეპოვებინა. ეს პოსტი კვლავ ლიდერობს ნახვების მხრივ, რაც იმას მაფიქრებინებს რომ აქტუალური და მნიშვნელოვანი საკითხად რჩება.ამიტომაც მინდა დაინტერესებულ საზოგადოებას ვუთხრა: მეგობრებო თქვენ ტყუილა ეძებთ ყველაზე კარგ სასწავლო ცენტრს, რადგან მთავარი ის კი არაა სად ისწავლით, არამედ ის თუ როგორ ისწავლით, როგორ მიუდგებით და რამდენად მონომებულები იქნებით.
ოთხი სასწავლო ცენტრის გამოცვლის შემდეგ ( IH, British Council, Cambridge House, London School of English) ,რაოდენ უცნაური ან ბანალური არ უნდა იყოს– მე ეს ახლაღა გავაცნობიერე.
გავაცნობიერე და შევუდექი მუშაობას საკუთარ თავზე და მინდა რამდენიმე სასარგებლო რჩევა თქვენც გითხრათ და საკუთარ თავსაც :
- უყურეთ ფილმებს ინგლისურად, თქვენი საყვარელი სიმღერების ტექტსები მოძებნეთ და იმღერეთ. მოუსმინეთ რადიოს , თუნდაც მაშინაც როცა მეგობარს ეჩეთავებით.
- შეეცადეთ ისაუბროთ ინგლისურად ბევრი: მეგობრებთან, უცხოელებთან, ინტერნეტში და ყველა შესაძლებლობის დროს.
- ეცადეთ წეროთ ყოველდღიურად , დაახლოებით 100–200 სიტყვიანი ტექსტი . ყველაზე მარტივი იქნება დღიური აწარმოოთ.
ინგლისურის გარეშე უკვე არა მხოლოდ მუშაობა , არამედ ცხოვრებაც კი წარმოუდგენელია მსოფლიოს ნებისმიერ წერტილში. ასე რომ ისღა დაგვრჩენია ვიმუშაოთ საკუთარ თავზე და ფეხი ავუწყოთ "გლობალიზაციის" საყოველთაო პროცესს ! :)
P.S. კიდევ ერთი იდეა მაქვს , არ ვიცი რამდენად კარგი იდეაა: გავაკეთოთ საერთო ბლოგი და ინგლისურად ვწეროთ – რა თემაზეც გვინდა. მარტო ცოტა მოსაწყენია– ერთად უფრო სახალისო იქნება სავარაუდოდ. კიდე ინგლისურად მოსაუბრეთა კლუბი იყო ფბ–ზე, მაგრამ არ ვიცი რამდენად იმუშავა–ინგლისური საღამოების და შეხვედრების მოწყობაც მაგარი იქნებოდა!
4 comments:
ho, eg klubi awybda shexvedrebs, ufasos. moizie aba :)
დაახლოებით სამი წელი ვიმუშავე ერთ-ერთ მსგავს ენის სასწავლო ცენტრში, რომელიც საოცრებათა შორის საოცარად უვარგისი მენეჯმენტითა და საქმისადმი ცუდი დამოკიდებულებით გამოირჩეოდა :)) მაგრამ ხალხი სულ გვყავდა.. თანაც იმდენი, რომ მარტო მე მყავდა 9 ჯგუფი, დაახლოებით 80 მოსწავლით :)) დღემდე ვემეგობრები ბევრ მათგანს და ახლაც მომდის ხოლმე ფეისბუქზე დამეგობრების თხოვნები ისეთი ხალხისგან იმ გაკვეთჲლების მერე ერთხელაც რომ არ მინახავს :)) ამის მერე თავს უფლებას ვაძლევ ვიფიქრო, რომ რასაც ვაკეთებდი კარგად გამომდიოდა და მთავარი ცენტრის კეთილმოწყობილი შენობა და კარგი მენეჯმენტი კი არ არის (თუმცა ეგ ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ფაქტორია), არამედ კარგი მასწავლებელი და მოსწავლის მონდომებულობა.. თორე მე კერძო მასწავლებელთან სახლში სიარულით და საძინებელში ჩატარებული გაკვეთილებით ვისწავლე ინგლისური და სულაც არ ვთვლი, რომ სადმე ფეშენ-ცენტრში სიარულით შეიძება ენის წავლა მარტო :))
პ.ს. სიმღერებს რაც შეეხება კიდე, ზუსტად ეგრე დავიწყე მეც. 13 წლიდან. საწყალი მაგნიტაფონი 1 წელში მოვშალე პაუზაზე იმდენჯერ ვაჭერდი დღეში ხელს რომ ტექსტი ამომეწერა... სად იყო მაშინ ინტერნეტი და ლირიკსერჩები :))) უკარგესი მეთოდია ნამდვილად.. <3
დიდი მადლობა ლიკა ასეთი ამომწურავი კომენტარისთვის.
რათქმაუნდა ყველაფერი მონდომებაზეა, თუმცაღა ხშირად ამ მონდომებას ჩემში კარგი მასწავლებლები იწვევდნენ.
ასე რომ ნამდვილად გეთანხმები
Post a Comment