მესტია

სამწუხაროდ მოყოლის დრო ჯერჯერობით ვერ გამოვძებნე– ხვალ კი უკვე ისევ მივემგზავრები, ამიტომ რამდენიმე ფოტოს მაინც შემოგთავაზებთ:

P.S. იმედია მსოფლიო მუსიკის ფესტივალის ამბები და ჩემი ემოციები არ დაძველდება და შევძლებ დრაფტში ჩაგდებული პოსტის ბოლომდე მიყვანას და გამოქვეყნებას. ხო მართლა– ტაოს მივემგზავრები

ფესტივალის დაწყებამდე პოსტი (მესტია)

ათსაათიანი, ზოგისთვის კი 12 საათიანი გზა- როგორც იქნა ამოიწურა. მესტიის აბრის გამოჩენას ყველა სულმოუთქმენლად ველოდით. გზა არადა არ მთავრდებოდა , ჩვენ კი უფროდაუფრო ვიღლებოდით.

მიკროავტობუსდან რომ ფეხი მესტიის მიწაზე , კერძოდ კი სასტუმრო თეთნულდის ტერიტორიაზე დავადგი - პირველი რაც ვიგრძენი სუსხი იყო, მეორე კი თვალისმომჭრელი სილამაზე ირგვლივ . განათებული კოშკები , თეთრი მყინვარები- ეს იყო რაც ღამეც შესანიშნავად ჩანდა. არ ვიცი ვინ რა იფიქრა, მაგრამ მე კი თავი მართლაც რომელიღაცა მთიანი ქვეყნის მთებში მეგონა (რაღათქმაუნდა ნორვეგიაც გამახსენდა , სადაც მთები და ასეთი ხის სასტუმროებია). გზამ ყველა დაღალა- ზოგს რა აწუხებდა, ზოგს რა: ზოგს შიოდა, ზოგს წყუროდა, ზოგმა თვითონაც არ იცოდა რა უნდოდა. ასეთ დროს ორგანიზატორის როლში ყოფნა - მინდა გითხრათ საკმაოდ რთული ყოფილა. რთულია ყველას სურვილი გაითვალისწინო და დააკმაყოფილო - მაშინ როცა შენც დაღლილი ხარ და ათასი ჯურის ხალხია ირგვლივ მისახედი. ყველაფრის თქმა ალბათ არ ღირს შიდა სამზარეულოდან - ჯერ ჩაიაროს ამ ხუთმა დღემ და მერე გაგიზიარებთ ამასთან დაკავშირებით ჩემს გამოცდილებას.
სასტუმრო თეთნულდი

 ახლა კი რაც შეეხება დღევანდელ დღეს. დილას ყველამ გამოძინებულმა და დასვენებულმა სასტუმროდან რომ გამოვიხედეთ - მაშინღა გავაცნობიერეთ სად ვართ. ვერანდაზე ვისაუზმეთ - სვანური კოშკების ფონზე და ყველა ჩვენგანმა, დარწმუნებული ვარ ,იგრძნო რაღაც სიამაყის მაგვარი. ეს სიამაყე კი ერთიორად გაიზარდა მესტიის მუზეუმს რომ ვეწვიეთ. ჩვენი უცხოელი სტუმრებიც გაკვივებულები დაიარებოდნენ - შუა საუკუნეების საუცხოო ხელნაწერებს, წიგნებს, სამკაულებს და სხვადასხვა საყოფაცხოვრებო ნივთებს რომ ათვალიერებდნენ.

 დღეს საღამოს 8 სთ-ზე მსოფლიო მუსიკის ფესტივალის გახსნაა. ყველანი ვემზადებით: ფესტივალის ორგანიზატორები, მონაწილეები  თუ ტექნიკური პერსონალი. გვინდა რომ ყველაფერმა კარგად ჩაიაროს. დღევანდელ საღამოს მესტიის ფოლკლორული ანსამბლები :რიჰო და ლატალი გახსნიან, ხოლო საღამოს ჯგუფი ”რეგიონის” მუსიკალური ჰანგები დაასრულებს.
აუცილებლად მოგიყვებით ყველაფერს
ესეც კიდე ჩვენ:

ჩემი კინონოსტალგია და ბათუმის საერთაშორისო საავტორო კინოფესტივალი

დიდი ხანია კარგი კინოსთვის არ მიყურებია.
მახსენდება ხოლმე სტუდენტური საღამოები, უნივერსიტეტიდან გასეირნებები, კინოსსახლში ლარიანი ბილეთების ყიდვა და შემდეგი ორი საათი გასუსული- გაყინულ დარბაზში ჯდომა.

 კინო ყოველთვის მიყვარდა, მაგრამ დიდი კინო ალბათ მაინც სტუდენტობის დროს შემიყვარდა.  ეს გარკვეულწილად ჩემი კინემატოგრაფიის ლექტორის : ხათუნა კაჭარავას დამსახურებაა.  მან გამაცნო და შემაყვარა დიდი იტალიელი კინორეჟისორები (ფედერიკო ფელინი, ვიტორიო დე სიკა, ლუკინო ვისკონტი, მიქელანჯელო ანტონიონი, პიერ პაბლო პაზოლინი), რომლებმაც ჩემს გულში სამუდამოდ დაიმკვირდეს ადგილი . რათქმაუნდა საკუთარი დაინტერესებების მიხედვითაც გავეცანი, აღმოვაჩინე და შევიყვარე : პედრო ალმადოვარი, ინგმარ ბერგმანი, ემირ კუსტურიცა, აკი კაურისმიაკი, აკირა კუროსავა, ტაკეში კიტანო, ეტორე სკოლა, ბერნარდო ბერტოლუჩი, ფრანსუა ოზონი, ვოლტერ სალესი და სხვები და სხვები.

ახლა კი დიდი ხანია კარგი  ანუ ნამდვილი კინოსთვის არ მიყურებია..
რატომ?
1. იმიტომ რომ მას შემდეგ რაც ინგლისურის ცოდნის დონე ავიმაღლე და ფილმების ორიგინალში ყურება დავიწყე : რუსული გახმოვანებით ფილმებს ვეღარ ვუყურებ. ინგლისურად და თანაც არა ტვ ხარისხში ქართულ ნეტში ფილმების პოვნა - კი მიძნელდება, განსაკუთრებით კარგი ფილმების. ამიტომ ენის პრაქტიკის მიზნით იძულებული ვხდები ან იაფფასიან კომედია-მელოდრამებს უყურო ან სერიალებს შევალიო ჩემი დრო.
2. მეორე პრობლემა - ჩემი ცხოვრების რიტმის აჩქარება და შესაბამისად უდროობაა. მაშინ როცა სამსახურიდან სახლში დაღლილი მიდიხარ და განტვირთვას ეძებ - ძნელია კიდევ დრამას ჩაუჯდე და რაც მთავარია ფილმის შემდეგ რაღაცეებზე დაფიქრდე და იმსჯელო.

სწორედ ამ ერთი შეხედვით მარტივი პრობლემების გამო - ნელნელა ჩამოვცილდი ჩემს საყვარელ კინემატოგრაფიას. ამას ძალიან განვიცდი და დიდი ნოსტალგიაც მაქვს.
თუმცაღა წელს მაქვს შანსი ეს ”ჩავარდნა” - ამოვავსო და ამ შანსს
ბათუმის საერთაშორისო საავტორო კინოფესტივალი (12-19 სექტემბერი )მაძლევს. თანაც ისე რომ ზემოთ ჩამოთვლილი არცერთი პრობლემა აღარ მექნება. კინოფესტივალი - ფილმებს ორიგინალში აჩვენებს( ქართული სუბტიტრებით) და ბათუმში კი დასასვენებლად და განსატვირთად ჩასულს  უდროობა და დაღლილობა ნამდვილად არ შემაწუხებს.
მოკლედ სწორედ საჩემოა ეს ფესტივალი და წესით სათქვენოც. ალბათ უკვე ყველამ იცით რომ ფესტივალი ბლოგერებს საინტერესო წინადადებას გვთავაზობს.
მოუთმენლად ველოდები 12 სექტემბერს და დიდი იმედი მაქვს, რომ მოვახერხებ 1 კვირით მაინც დავუბრუნდე ჩემს საყვარელ კინემატოგრაფიას, გავეცნო ახალ რეჟისორებს, მივიღო ახალი ემოციები , ვიფიქრო ბევრი და ეს ყველაფერი - ზღვისპირა ქალაქში დასვენებას შევუთანხმო, თანაც ხავერდოვან სეზონზე .